Soms stel ik mezelf de vraag: Wat inspireert mij? Ik stel mezelf deze vraag om me af te stemmen op iets dat ruimer is dan mijn gewoontezelf, die altijd wel ergens iets van vindt, ergens niet bij wil zijn en op zoek is naar een plek waar hij zijn hoofd neer kan leggen. Kortom: mijn gewoontezelf is altijd op zoek naar een plek waar het ‘beter’ is dan waar ik nu ben.
Op dit moment is de vraag, wat mijn inspireert, heel makkelijk te beantwoorden. Onlangs heeft mijn geliefde Kum Nye docente, Charaka, een beroerte gehad. Zij is halfzijdig verlamd. Ze praat moeilijk, heeft moeite met slikken en kan de rechterkant van haar lichaam nauwelijks gebruiken.
Charaka is 93 jaar, heeft al die tijd, ook nu, alleen thuis gewoond. Er is een grote groep mensen om haar heen die haar wil helpen. Toch wil ze zoveel mogelijk de dingen zelf doen. Ze heeft er onlangs een uur over gedaan om zich aan te kleden. Sommige mensen zouden gaan klagen in de situatie. Zij niet. Zij viert bijna een feestje dat het haar gelukt is om zichzelf aan te kleden.
Ze heeft zelfs over de situatie waar ze zich nu in bevindt gezegd: ”Ik vind het eigenlijk wel interessant”. Deze zin is mijn grote bron van inspiratie op dit moment. Deze zin maakt dat ik overal uitval. Het maakt dat ik heel diep voel hoe zij, zelfs met een lichaam dat halfzijdig verlamd is, beginner mind blijft beoefenen.
‘Ik heb dit nog nooit meegemaakt, ik ben nieuwsgierig en open’, is haar uitgangspunt. Ook nu, in deze situatie blijft ze mijn Leraar.
Het maakt ook dat ik naar mezelf ben gaan kijken op precies dezelfde manier. Er zijn op dit moment veel mensen om mij heen die ziek zijn en die binnenkort het leven zullen laten. Hoe ga ik daarmee om? Kan ik ook zeggen: ”Ik ben nieuwsgierig naar mijn reactie op deze situatie”?
Hoe ga ik om met momenten waarop de dingen niet gaan zoals ik ze gepland had? Hoe ga ik om met eenzaamheid, verdriet, angst, pijn, mislukking? Dit zowel van mezelf als van anderen? Kan ik zeggen: ”Ik vind het eigenlijk wel interessant.
Wanneer dit me lukt, stop alle klagen, zoeken naar een plek waar het ‘beter’ zou zijn. Ik ben precies hier en voel de rijkdom die voor het oprapen ligt. Want ook hier heeft mijn gewoontezelf iets van het woord Rijkdom ‘gemaakt’. Ik kom er achter wat Rijkdom precies is. Het is precies daar willen zijn waar je bent.
Met geen vinger aan de situatie willen sleutelen, maar nieuwsgierig zijn naar alles wat zich toont. Rijkdom toont zich dan als angst, pijn, eenzaamheid, frustratie, liefde, geluk en uitzinnige vreugde die geen enkele reden heeft.
Rijkdom toont zich door in de ervaring aanwezig te Zijn. Zonder woorden, alleen ervaren. Geen analyse, gewoon simpel aanwezig zijn bij alles wat zich toont.
Wonderschoon.
Ik ervaar het als heel diep thuiskomen in Zijn.
